اسبونیوز : نام اسبوکلا موقعیت مکانی استثنایی این روستا را توصیف می کند . ارتفاعات پوشیده از جنگل مشرف به روستا است و از نزدیک آن را احاطه کرده است . این مسئله باعث شده است سطح آب زیر زمینی در روستای اسبوکلا فوق العاده بالا باشد و گاهی نیز در سطح جاری شود. احتمالاً این وضع در گذشته و در زمانی که جنگل ها دست نخورده باقی مانده بود ، بیشتر بوده است. لفظ سنسکریت برای نامیدن چنین محلی آپسو کلا و یا آبسوکلا ( به معنای محل یا مکان و یا زمین آب افتاده) است.

اگر مازندرانی را خوب بدانید اصطلاح اوسو و گو سو را به خاطر بیاورید ، اولی به معنای آب انداخته یا همان او دَکِته و دومی به معنای گاو انداخته یا گودکته است. ملاحظه می کنید که اسبوکلا در اصل آپسوکلا به معنای زمین و یا مکان آب افتاده است. برای راحتی در تلفظ ، "س" قبل از " ب" به زبان آمده است و چون معنای واژه فراموش شده این شکل نادرست یعنی اسبو کلا به جای آبسوکلا در زبان مردم باقی مانده است . در سنسکریت Apa ( آپ) به معنای آب است که در لفظ مازندرانی به شکل " او " باقیماند ه است . مازندرانیان به هنگام تلفظ " آ " لب و دهان را گرد و دایره می کنند . به همین خاطر آقا را شبیه "اوقا "و آرش را شبیه " اورش " تلفظ می کنند. می بینیم که " آپ " را "اوپ"و کوتاه آن را " او " تلفظ می کنند . از دیرباز مردم اسبوکلا ساری مانند بسیاری مردم روستاهای اطراف آن مازندرانی اند . عموماً به تیره خاصی تعلق ندارند . جز این که بر اساس رسوم متعارف ، احتمالاً بعضی شان نام و لقب اسبو و یا اسبو کلایی را برای خود انتخاب نموده اند و یا بعضی شان از خانواده های مهاجرند . پس تاریخ این مردم همان تاریخ مردم مازندران است.

***

پی نوشت : پس از اینکه با اشاره ی درویش علی کولاییان درباره ی اسبوکلا در  مقاله ای با نام " گویش مازندرانی زبان خدایان بود! " برخورد کردم از ایشان درباره ی آن توضیح بیشتری خواستم که ایشان یادداشت فوق را برای من ارسال کردند . با تشکر از این محقق ارزنده ی مازندرانی .